Lata dziewięćdziesiąte

Lata dziewięćdziesiąte to okres wprowadzania w Polsce gospodarki wolnorynkowej i znacznego załamania się kondycji przemysłu włókienniczego. Miało to swój głęboki wpływ na profil i zapotrzebowanie przedsiębiorstw na prace badawcze i eksperymenty technologiczne. Podejmowane w Instytucie Włókiennictwa prace w znacznej części miały charakter pomocy w rozwiązywaniu doraźnych potrzeb przedsiębiorstw (projekty celowe) i były na ogół zawężane do warunków produkcyjnych określonych zakładów.

Podobna sytuacja występowała we wszystkich jednostkach badawczo-rozwojowych włókiennictwa w tamtym okresie. Jednostki badawczo-rozwojowe działające na przełomie lat 80 i 90-tych jako centralne ośrodki badawczo-rozwojowe lub centralne laboratoria badawcze poszczególnych branż przemysłu włókienniczego, zaczęły poszukiwać własnych dróg rozwoju i miejsca w obszarze badań naukowych dla włókiennictwa. Likwidacja zjednoczeń branżowych przemysłu włókienniczego oraz zmiany w organizacji badań naukowych w Polsce pozwoliły na znaczą samodzielność tych jednostek, również w obszarze podejmowanych badań naukowych. Nastąpiły również zmiany organizacyjne i prawne, które pozwoliły na przekształcenie dawnych COBR i laboratoriów badawczych w instytuty naukowe.